Wordt vervuld met de Geest! (Ef.5:18)

Wij zijn bezig met de Geest

Meer dan ooit zijn we vandaag bezig met de Geest. Met name in charismatische kringen heeft het alle aandacht. Het is sowieso opmerkelijk, dat ook allerlei groeperingen binnen de kerk aandacht vragen voor de Geest.

Waarom die aandacht? Het heeft o.a. te maken met de grote nadruk op emotie in onze tijd. Men wil authentieke beleving. En het begrip Geest staat hier en daar haast gelijk aan beleving. In de Geest treden wij een wereld van belevingen en ‘belevenissen’ binnen. In charismatische kringen zien wij diverse uitingen van beleving:tongentaal, dans,’zwaaien met vlaggen’ etc.etc. De mens lijkt emotioneel ‘opgedroogd’en wil in een steeds zakelijker wordende samenleving vooral aangesproken worden in de emotie. In de kerk is het een reactie op dode orthodoxie en objectieve prediking, die het hart niet raakt. Soms lijkt het alsof met al die aandacht voor de Geest een heel eigen wereld naast het heilswerk van de Zoon ontstaat, waarin niet meer noties als zonde en genade centraal staan, maar het religieuze gevoel van de mens.

Maar is de Heilige Geest dan niet meer de Geest van Christus, die ons primair bindt aan Zijn heilswerk en aan de Schrift in plaats van ons te doen drijven op vluchtige gevoelens?

Zwingli gebruikte het aardige beeld van paard en wagen. De Geest is als een paard, die de wagen van het Woord ons hart binnentrekt. Dit paard loopt aan de teugel van het Woord.

Met andere woorden:de Geest is altijd verbonden aan het Woord en de gehoorzaamheid daaraan. Het is in dit verband opvallend, dat ‘vervulling met de Geest’(Ef.5:18) in Col.3:16 (een parallelgedeelte) omschreven wordt als ‘het woord van Christus wone rijkelijk in u’.

Wat vervulling met de Geest is…

‘Vervulling’ (Ef.5:18)is dat de Heilige Geest als Persoon in ons komt wonen en ons doen en laten steeds meer gaat bepalen. Helaas kan de aanwezigheid van de Geest ook ‘verzwakken’. Daarom roept Paulus de Efeziërs op:’maar wordt (voortdurend)vervuld met de Geest’. Het gaat hier om een proces van voortdurende toe-eigening van wat wij in Christus hebben. In Ef.5 staat vervulling met de Geest in de context van de levensheiliging. Het gaat om de wandel in de liefde (vers 1)en om het doden van de oude natuur (met uitingen als onreinheid,hebzucht, losse taal, geldgierigheid etc.).Het gaat erom als kinderen van het licht in wijsheid te wandelen. Maar hoe redt een mens dat als de zonde nog in hem/ haar woont. Wie ervaart niet, dat de zonde ‘terugvecht’, dat de Boze verloren invloed in ons hart en leven terug wil winnen. Daarvoor is die vervulling met de Geest nodig, dat wij meer onder zijn invloed komen. Vervulling met de Geest is niet in de eerste plaats, dat wij veel van de Geest krijgen, maar dat de Geest veel van ons krijgt. Alle ‘kamers’ van ons hart moeten meer voor Hem open komen te liggen, zodat Hij ons heilzaam kan vernieuwen. Heeft de Geest ons leven al in handen en onder handen om dat genadig te vernieuwen? Het ergste is, dat wij ons aan de Geest onttrekken.

Vervulling met de Geest is zodoende geen incidenteel gebeuren, maar een levenslang proces waarin de Geest onze weerstanden verbreekt en ons meer aan het beeld van Christus gelijkvormig maakt. Waar de Geest in ons hart woont door het Woord (Col.3:16) daar komt ook de weerklank in ons leven: Wij gaan onder elkaar spreken in liederen. De lof van God gaat klinken. Wij gaan God danken voor wat Hij in Christus deed. De Heilige Geest gaat (als wij verder lezen in Ef.5 en 6.) de huwelijksrelaties, de ouder-kind-relatie, ja alle relaties beïnvloeden. Vervulling met de Geest wordt op alle terreinen van ons leven merkbaar.

Wat de vervulling met de Geest niet is… geen ‘second blessing’!

Vervulling met de Geest is geen incidentele ervaring, een gevoelsmoment. Daar kun je ook nooit op bouwen!

Koers daarom niet op emotie, maar zoek de diepe bevinding van het heil in Christus! In Hem hebben wij meer dan genoeg. Ik kom nogal eens de gedachte tegen van een ‘second blessing’(tweede zegen) als een soort acte van de Geest na onze bekering. Kennelijk geeft de Heilige Geest nog een soort tweede zegen,gepaard gaande met intense vreugde en tongentaal. Je hebt dan gelovigen zonder die bijzondere Geesteswerking en gelovigen met die bijzondere Geesteswerking. Het lijkt alsof Gods werk in etappes gaat: eerst een gewone bekering (en gewoon geloof) en vervolgens komt de Geest en raakt die mens heel bijzonder aan. Dan heb je ook twee soorten gelovigen in de kerk zitten: gelovigen met die Geest en zonder die Geest.

Mijns inziens gaat men dan bijbelgedeelten als Hand 2,8,10 en 19 normatief stellen voor het werk van de Geest. Want daar komt de Geest heel zichtbaar op mensen:

• Hand.2:tongen van vuur/spreken in talen etc.

• Hand 8:men gelooft reeds en vervolgens leggen Johannes en Petrus de handen op en men ontvangt de Geest heel zichtbaar. Hier lijkt het alsof men eerst ‘gewoon’ geloofde en vervolgens kwam ‘het plus’ van de Geest er bij.

• Hand. 10:Cornelius en de zijnen ontvangen de Geest en spreken in tongen.

• Hand.19: De discipelen van Johannes de Doper lijken reeds te geloven en ontvangen daarna de Geest en spreken ook in tongen.*

Vorige week zondag heb ik in een preek uitgelegd, dat dit heel bijzondere gebeurtenissen in Handelingen zijn. Het zijn bijzondere ‘momenten’in de heilsgeschiedenis. Wat hier door Lukas gezegd wordt in het kader van de voortgang van de ‘heilsgeschiedenis’ , moet je niet ‘heilsordelijk’ gaan inbrengen in de weg, die God met elk mens gaat. Want dan krijg je inderdaad een soort ‘fasering’ in de geloofsweg. Eerste fase is ‘geloof’. Tweede fase is bijzondere vervulling met de Geest(plus tongentaal). Je krijgt dan een soortgelijke constructie als in bevindelijke kringen. Eerste fase is daar ‘geloof’(haast gezien als historische geloof). En dan moet nog het bijzondere werk van de Geest in de bekering volgen. Kijk, nu begint het al knap ingewikkeld te worden.

Laten we het niet te ingewikkeld maken:Waar de Geest komt, neemt Hij alles mee: geloof, bekering, vreugde, liefde etc.etc. Hij neemt alle rijkdom (schatten en gaven) van Christus mee. Zo eenvoudig is het. En wat Hij dan aan rijkdom meeneemt…dat moet ons leven steeds meer gaan vervullen. Wordt vervuld met de Geest!

De heilshistorische lijn in Handelingen is als volgt:Telkens als de Geest een grens oversteekt (in Hand.8 naar de Samaritanen en in Hand. 10 naar de heidenen) slaat het Pinkstervuur van Hand.2 ‘feestelijk’ over als een getuigenis voor de joden, dat ook Samaritanen (men ging immers niet met elkaar om >Joh.4) en heidenen (een jood mocht niet bij een heiden binnengaan) wezenlijk bij Gods volk horen. Zelfs in Hand. 19 zou je kunnen spreken over het overslaan van het Pinkstervuur van Hand.2: een nieuwe groep wordt bij de kerk ingelijfd n.l. discipelen van Johannes de doper.

Handelingen vermeldt echter ook heel wat bekeringen (moorman, Paulus, Lydia, gevangenbewaarder) waarbij er geen sprake is van een bijzondere gave van de Geest ná de bekering als een soort tweede handeling van God. Iedereen ( al heeft hij /zij een aarzelend geloof) heeft dus de Geest.

Het is overigens dan wel zaak, dat men in het geloof groeit en dat de Geest doorwerkt. Vervulling met de Geest blijft nodig. Anders stagneert alle groei. Soms breekt de Geest bij reeds gelovige mensen krachtdadig door blokkades heen. Zo wordt men opnieuw ( na belijdenis van schuld) door de Geest vervuld. Soms zou je kunnen spreken van een vernieuwde bekering zoals David die heeft meegemaakt na de zonde met Bathseba (Ps.51). Soms is die vernieuwde bekering ook hard nodig, als zoveel verkeerds in ons hart is ‘aangekoekt’. Dan is het echt een kwestie van schoon schip maken. De Geest wil ons dan reinigen! Laat u de Geest toe op alle terreinen van uw leven?

Tenslotte

De bijbel geeft dus geen grond voor een doop of vervulling met de Geest als apart gebeuren na de bekering. Dat is niet de doorgaande lijn van de Schriften. Ook Paulus spreekt in zijn brieven niet over een doorgaande praktijk van handoplegging en ontvangen van de Geest. Reeds gelovige mensen wekt hij wel op om meer en meer de Geest toe te laten, vervuld te worden. Hebben we een speci­ale doop met de Geest of een overdoop nodig? Nee, wij moeten bij lauwheid terug naar de rijkdom van Christus. Back to the basics! We moeten terug naar een nieuwe toewijding aan Christus. Bij lauwheid in het O.T. werd het hele volk verzameld(denk aan Joz.24/Ezra en Nehemia). Dan werd de wet gelezen en was er nieuwe toewijding aan de Here. En dat is vandaag nodig . Nieuwe toewijding aan de Heiland. In diepe verootmoediging alle schatten en gaven in Hem ontdekken en er dan ook uit leven. De bijbel spreekt over groei en toename in fijngevoeligheid, vervulling van de vrucht der gerechtigheid, welke door Jezus Christus is (Fil.1:9-11).

A.Wagenaar

* Ook in Handelingen 19 is geen sprake van de gave van de Geest nádat men tot geloof gekomen is. Het is hier duidelijk,dat men Christus nog niet kende. Men kende alleen de prediking van Johannes de doper over de komende Christus. Nu leert Paulus hen wie Jezus is en kunnen ze de Geest ontvangen, die hen aan Jezus verbindt.